Home
Welkom bij de Hersteld Hervormde Gemeente te Houten

Welkom op de website van de Hersteld Hervormde Gemeente te Houten. Op deze website kunt u informatie vinden over de kerkdiensten, verenigingsleven, kerkelijke activiteiten, gemeente-avonden en nog veel meer. Daarnaast zijn er interessante links te vinden naar diverse, externe, websites.

Voor alle, op de website vermelde data, geldt : "Zo de HEERE wil en wij leven mogen".

Wij wensen u veel leesplezier en hopen u graag te ontmoeten tijdens onze kerkdiensten en/of activiteiten.

 
  • Meditatie

     

    Hij voert mij zachtkens aan zeer stille wateren’.

    Psalm 23: 2b

    Wat een troost ligt er in dat: ‘Hij voert mij zachtkens aan zeer stille wateren’. Moet u daar niet bijvallen, schapen Zijner weide? Is er geen reden om Hem groot te maken om en in dat zachtkens voeren?

    Ach, wij drijven elkaar en onszelf zo vaak af! Het is maar een roepen en schreeuwen, een onrustig maken van de kudde. Het is maar een voortjagen langs moeilijke, onbegaanbare wegen, waarop wij dreigen te bezwijken. Het is een voortgaan langs hellende paden, waarlangs het al sneller naar vuile, modderige poelen gaat.

    Als de Goede Herder niet over u zou waken, u weer zou zoeken en terugvoeren, dan zou u omkomen.

    Maar nee, daar bent u alleen maar bang voor, als u ziet dat het mis gaat en achteraf denkt u dan met huivering terug aan het grote gevaar, waarin u zich door eigen schuld plotseling hebt bevonden. Wie waarlijk mag behoren tot de kudde van de Goede Herder, die kan wel door eigen schuld in bang gevaar komen, zodat de dood voorhanden schijnt en alle hoop u gans ontvalt, daar niemand zorgt voor uw ziel, maar hij zal toch niet door de schuld van zijn Herder omkomen, want Die is zo getrouw als sterk.

    Denk eens aan Johannes 10 vers 28 en 29. Daar lezen wij zo wonderlijk bemoedigend van God de Zoon als Herder, en van God de Vader als Herder: ‘En ik geef hun het eeuwige leven; en zij zullen niet verloren gaan in der eeuwigheid, en niemand zal dezelve uit Mijn Hand rukken. Mijn Vader, Die ze Mij gegeven heeft is meerder dan allen; en niemand kan ze rukken uit de hand Mijns Vaders!’

    O, wat is dat lieflijk, wat is dat teer, wat is dat vol, vol van genade en waarheid.

    ‘Hij voert mij zachtkens aan zeer stille wateren’.

    De wereld en de zonde drijven u voort. De duivel heeft weinig tijd. Hij gunt u dus ook al geen rust. O, de dienst van wereld, zonde en satan is zo’n harde dienst en ook ondraaglijk vermoeiend. Ze jagen een zondaar dan ook de dood in.

    De man Mozes jaagt u door de Wet ook al zo voort. Als u, zoals het menigmaal gebeurt, nu in die weg uzelf gerust tracht te stellen, erop steunend als op een kenmerk voor uw schaap-zijn, dan zult u nooit aan wateren der rust komen.

    Denk eens aan eigengerechtige, brave mensen, denk aan zondaren in de weg der ontdekking die aan het werk gaan in pogingen om het werkverbond weer op te richten, denk aan uzelf, ook na ontvangen genade, als u met ijveren voor kerk en zending, voor de oude waarheid al zo veel meent te hebben bereikt.

    Achter de Goede Herder aan Die Zijn schapen zachtkens voert, zo alleen, maar zo ook zeker, alleen zo komt u aan de stille wateren, aan de wateren der rust.

    De stille wateren, de wateren der rust, waar het schaap zo heerlijk kan drinken, waar het daarna zo verkwikkend kan rusten, verzadigd en verkwikt als het is, waaraan moeten we daarbij denken met het oog op de schapen en lammeren van de Goede Herder?

    Mijn lezer, die zeer stille wateren, dat zijn verkwikkingen, de vertroostingen, de gaven van de Heilige Geest. Als u daarvan iets mag genieten, als u daarvan mag drinken als een dorstige met de mond des geloofs, dan is dat als koud water op uw vermoeide ziel. O, wat hebt u het dan goed! U voelt zich weer een heel ander mens. Vrede en vreugde vervullen uw ziel. Die wateren zijn zo rein, zo geheel anders dan de wateren van zonde en wereld. Wat zijn die troebel! Die stille wateren zijn zo fris, zo verkwikkend, zo geheel anders dan de wateren van ijdelheid en zingenot. O, dat u er eens een teugje van zou mogen drinken, dan zou u het ervaren: ‘Dat is heel wat anders dan waar ik in mijn eertijds naar heb gedorst. Aan die wateren zou ik mij de eeuwige dood hebben gedronken. Maar dit, dit is leven, want het is levend water’.

    Ja, zo is het, het is water waarvan de Heere tot de Samaritaanse vrouw heeft gezegd: ‘Indien gij de gave Gods kendet, en wie Hij is, Die tot u zegt: ‘Geef mij te drinken, zo zoudt gij van Hem hebben begeerd, en Hij zou u levend water hebben gegeven’.

    Hij is het toch Die door Zijn lijden, strijden en sterven, door Zijn verheerlijking aan de rechterhand des Vaders, de Heilige Geest en de verkwikkende wateren, die stille wateren, die wateren der rust, heeft verworven. Hij is het toch Die op de aarde heeft moeten vragen: ‘Geef Mij te drinken’. Ja, Hij is het zelfs Die aan het kruis heeft moeten klagen: ‘Mij dorst’.

    Nu springen die wateren naar Gods bestel op uit de fonteinen des heils tot verkwikking van dorstende zielen. En die fonteinen springen niet alleen op zondag, maar ook op de werkdagen, onophoudelijk en zeer overvloedig, verspreidend een onuitsprekelijk genot. Hier zijn oasen, Elims, waar u het zo wonderlijk goed hebt aan die zeer stille wateren. Daarvan wordt boven gezongen:

    Dan wordt Mijn naam met lofgejuich geprezen.

    Dan zullen daar de blijde zangers staan.

    De speellien op de harp en cimbel slaan,

    En binnen u al mijn fonteinen wezen.

    Staat ook u reeds en zult u eens staan onder de blijde zangers? Of zal het bij u blijven bij een tevergeefs begeren naar één druppel tot verkoeling van uw tong?

     

    Wijlen Ds. S. van Dorp


    lees verder